نقد و بررسی فیلم بوگونیا (Bugonia)

دو مرد جوان یک مدیرعامل زن را می‌ربایند و سرش را می‌تراشند، چون مطمئن‌اند او موجودی فضایی در لباس انسان است. همین یک خط کافی است تا بفهمید بوگونیا (Bugonia) قرار نیست فیلمی معمولی باشد.

بوگونیا تازه‌ترین ساخته یورگوس لانتیموس است، کارگردان یونانی که با فیلم‌هایی مثل «مرثیه‌ای برای یک دلقک دریایی» و «فقیر-فقیرها» به یکی از عجیب‌ترین و دقیق‌ترین صداهای سینمای امروز تبدیل شده. این‌بار او سراغ داستان دو جوان توطئه‌باور می‌رود که مدیرعامل یک شرکت بزرگ را می‌ربایند، چون به این نتیجه رسیده‌اند او در حال نابودی زمین است.

فیلم روی مرز باریک میان کمدی سیاه و درام روانی حرکت می‌کند. لانتیموس به‌جای اینکه به تماشاگر بگوید چه کسی درست می‌گوید و چه کسی اشتباه، دو دیدگاه متضاد را کنار هم می‌گذارد و می‌گذارد خود مخاطب قضاوت کند؛ دقیقاً همان چیزی که این کارگردان در آثار قبلی‌اش هم استاد آن بوده.

اما استون در نقش مدیرعامل ربوده‌شده، بار اصلی فیلم را روی دوش می‌کشد. تغییر لحن او از اقتدار سرد یک مدیر ارشد به آسیب‌پذیری یک قربانی، بدون آنکه لحظه‌ای اغراق‌آمیز شود، همان چیزی است که فیلم را از یک کمدی ساده فراتر می‌برد. در کنار او، جسی پلمونس و کمدین یونانی‌آمریکایی استاوروس هالکیاس در نقش دو رباینده ظاهر می‌شوند و تعادل عجیبی میان خنده و دلهره می‌سازند.

اگر از فیلم‌هایی که مرز میان طنز تلخ و اضطراب را کم‌رنگ می‌کنند لذت می‌برید، بوگونیا برای شماست. این فیلم برای کسی که دنبال اکشن سرراست است مناسب نیست؛ اما برای مخاطبی که از بازی ذهنی و دیالوگ‌های تیز خوشش می‌آید، یکی از تجربه‌های متفاوت امسال خواهد بود.