رضا بهرام - دنیای بی رحم

دﻧﻴﺎی ﺑﻰ رﺣﻢ دﻧﻴﺎی ﺑﻰ رﺣﻢ دﻳﺪی ﭼﻪ ﻛﺮدی ﻣﻦ رﻓﺘﻢ از ﻳﺎد او رﻓﺘﻪ از دﺳﺖ ﺑﺎ ﻣﺎ ﭼﻪ ﻛﺮدی دﻧﻴﺎی ﺑﻰ رﺣﻢ ﻛﻮ آﺷﻨﺎﻳﻢ ﺗﺎ ﻛﻰ ﺟﺪاﻳﻰ ﺗﺎ ﻛﻰ ﺻﺒﻮری ﻣﻦ ﺑﻴﻘﺮارم اﻳﻦ رﺳﻢ روزﮔﺎر اﺳﺖ ای آﺧﺮﻳﻦ ﻳﺎر ای آﺧﺮﻳﻦ ﭘﻨﺎه ﺧﺪاﻧﮕﻬﺪار دﻧﻴﺎ وﻓﺎ ﻧﺪارد رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﻧﺎﭼﺎر ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺗﻠﺦ ﻣﺎﺳﺖ ﺧﺪاﻧﮕﻬﺪار ﻧﻤﻰ داﻧﻢ ﭼﻪ ﻛﺮدم ﻛﻪ اﻳﻦ ﺷﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻢ از آن روزی ﻛﻪ رﻓﺘﻰ ﺟﻬﻨﻢ ﺷﺪ ﺑﻬﺸﺘﻢ ﻣﻦ ﺑﻰ ﺗﻮ ﺧﺴﺘﻪ ام آرام ﺟﺎن ﭘﮋﻣﺮده ﺑﺎغ دل در اﻳﻦ ﺧﺰان ای زﺧﻢ ﺑﻰ ﻣﺮﻫﻢ ﻣﻦ و ﺗﻮ دور از ﻫﻢ ﭼﻪ ﺑﻰ ﭘﻨﺎﻫﻴﻢ از ﺣﺎل ﻣﺎ ﻛﺴﻰ ﺧﺒﺮ ﻧﺪاﺷﺖ ﺣﺘﻰ دﻋﺎﻳﻤﺎن اﺛﺮ ﻧﺪاﺷﺖ ای ﭼﺎره ی ﻛﺎرم ﻣﺎ ﻟﺤﻈﻪ ای ﺑﻰ ﻫﻢ ﻧﻤﻰ ﺗﻮاﻧﻴﻢ